Όταν η ιστορία μας χτυπά την πόρτα με μία επιστολή απο τον μακρινό Καναδά

10931538_10153182781093054_244727859193781353_nΠλησιάζει η στιγμή, που πολλά θα αλλάξουν στίς ζωές των Ελλήνων που μένουν στην πατρίδα αλλά ίσως και εκείνων των συμπατριωτών μας του εξωτερικού που αγωνίζονται  δικαίως γιά να έλθει ξανά η ελπίδα στην πατρίδα μας. Σημασία δεν έχει σε ποιά χώρα ζεί η ομογένεια μας, Ελληνίδες και Έλληνες παραμένουν όλοι τους στήν καρδιά και την ψυχή και οι σκέψεις τους είναι »μαζί μας» και στόν δύσκολο αγώνα μας γιά να ξαναφέρουμε πίσω την χαμένη αξιοπρέπεια, την δικαιοσύνη, την δημοκρατία!      Καί με υπομονή και επιμονή, δημοσιοποίησαν το πρόβλημα που υπάρχει στην χώρα.

Τίς τελευταίες ημέρες, παρατηρήσαμε όλοι μας να έρχονται  μηνύματα υποστήριξης απο το εξωτερικό, πολλές διαφορετικές φωνές ενώθηκαν και εκφράστηκαν γιά το δίκαιο αίτημα των Ελλήνων γιά τερματισμό της παράλογης λιτότητας και τις ανθρωπιστικής κρίσης που έχουν προκαλέσει στήν πατρίδα μας οι πολιτικές που επιβλήθηκαν απο κάποιους. Από όλο τον πολιτισμένο κόσμο μαθαίνουμε ότι ξεσπά ενα κύμα υποστήριξης στόν Ελληνικό λαό, αποτέλεσμα και τις σωστής όπως αποδεικνύεται επικοινωνιακής τακτικής που εφάρμοσε ο ΣΥΡΙΖΑ τα τελευταία 3 χρόνια.

Πρόσφατα ακόμα υπήρχε σε πολλές χώρες το μεγάλο ερώτημα: »Οί Έλληνες τι κάνουν οι Έλληνες, γιά αυτό που τους βρήκε, γιά αυτό που τους συμβαίνει?»

Είναι γνωστό, ότι κάτι »αδιευκρίνιστο» περίμεναν απο τους Έλληνες που πολλά έχουν δώσει μέχρι τώρα στήν παγκόσμια ιστορία. Ίσως αυτό το »αδιευκρίνιστο» πριν απο λίγο καίρο, στίς μέρες μας να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και ότι αυτός εκπροσωπεί.

Η μάχη τής ενημέρωσης που δώθηκε και μέσω του διαδικτύου, ανέδειξε στις πραγματικές του διαστάσεις το πρόβλημα της Ελλάδος μας, αλλά και των άλλων χωρών ιδιαίτερα του Ευρωπαικού Νότου, την καθημερινότητα μας, την αγωνία μας, πέρα απο τα όποια οικονομικά δεδομένα και τους δείκτες. Παράλληλα έδωσε το διαδίκτυο την πληροφόριση γιά πιθανές λύσεις που προτείνονται, έμαθε και πολύς κόσμος να αρχίσει πάλι να διαβάζει αλλά και να σκέφτεται, να διαβουλεύεται και να εκφράζεται. Μέ τον τρόπο αυτό μειώθηκε και ο βαθμός που μπορούν τα ΜΜΕ να σχηματίζουν απόψεις, ίσως και κατά »παραγγελία»

Βασική παράμετρος είναι οτι αναγνωρίστηκε από καταξιωμένους επιστήμονες η αποτυχία των προγραμμάτων λιτότητας που σχεδιάστηκαν και εφαρμόστηκαν, με μόνο αποτέλεσμα την αύξηση τελικά του χρέους και ονομαστικά αλλά και λογιστικά στούς επιμέρους δείκτες. Αδιευκρίνιστος αριθμός μελετών έχει δημοσιοποιηθεί και έχει αναλυθεί, αμέτρητος ίσως ο αριθμός των παραδειγμάτων αναφορικά με τίς προτεινόμενες λύσεις.

Όλα όμως έχουν ένα πλάνο, μια αρχή, μια πορεία και ένα στόχο, να επιζητούν αποτέλεσμα. Γιά αυτό λοιπόν υπάρχουν οι επιλογές, η τεχνογνωσία, και η δεοντολογία σε τόσο πολύπλοκα θέματα που μας τα παρουσιάζουν απλά ως ….. »ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ».

Ένα απο τα καλύτερα κείμενα που διάβασα σχετικά, προέρχεται λοιπόν απο τον μακρινό ΚΑΝΑΔΑ. Θά έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε παρακάτω και την μετάφραση στά ελληνικά αλλά και το αυθεντικό κείμενο στά αγγλκά, λίγες ώρες πρίν ανοίξουν οι κάλπες γιά τις κρισιμότερες ίσως εκλογές μετά την μεταπολίτευση. Γιά τις εκλογές, που η ιστορία μας χτυπά την πόρτα!

Άν θα την ανοίξουμε …. είναι στο χέρι μας!

Λάβαμε με μήνημα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου την επιστολή του Ομότιμου Καθηγητή του Παν/μίου York, Toronto, Canada, Κυρίου Peter Penz (Μετάφραση απο τα Αγγλικά στα Ελληνικά απο την Κυρία Αγγ. Καμπούρη)

μεταφρασμένο κείμενο:

Η οικονομία της Ελλάδας, επιλογές, τεχνογνωσία, δεοντολογία

Του Peter Penz, Ομότιμου Καθηγητή Παν/μίου York, Toronto, Canada

Ως πρώην οικονομολόγος (τώρα διεπιστημονικός κοινωνικός επιστήμονας) προβληματίζομαι για δύο πράγματα στην τρέχουσα ελληνική πολιτική. Το πρώτο είναι η εμφανής προθυμία του ελληνικού εκλογικού σώματος να ανέχεται να είναι το πειραματόζωο της Ευρωζώνης, ή μάλλον της Γερμανίας, στο πείραμα του να δούνε πόσο μπορεί ένας λαός να συμπιεστεί ως οφειλέτης πριν αναλάβει ο θυμός και λήξει το πείραμα, μετατοπίζοντας την εστίαση από τα συμφέροντα των πιστωτών στην παρούσα και μελλοντική ευημερία του πληθυσμού. Εάν το χρέος είναι αρκετά μεγάλο, παρέχει σημαντική δύναμη στον οφειλέτη: μια πλήρης αθέτηση υποχρέωσης πληρωμής βλάπτει τους πιστωτές, οι οποίοι συνήθως κάνουν μεγάλες υποχωρήσεις προκειμένου να την αποφύγουν.

Ο δεύτερος προβληματισμός μου είναι ότι η γνώμη των ειδικών δεν έχει φέρει μεγαλύτερη αλλαγή στις δημοσκοπήσεις της κοινής γνώμης. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει προσελκύσει εξαιρετικούς επιστήμονες με οικονομική τεχνογνωσία, των οποίων η θέση είναι ότι η Ελλάδα έχει καλύτερες και πιο ρεαλιστικές επιλογές πολιτικής από εκείνες που προσφέρονται από την τρόικα. Επιπλέον, όλο και περισσότερες φωνές εμπειρογνωμόνων εκτός Ελλάδας εκφράζουν το εμφανές γεγονός ότι η εξυπηρέτηση του χρέους της χώρας είναι απλά μη διαχειρίσιμο.

Η πιο πρόσφατη είναι η φωνή του Marcel Fratscher, Γερμανού μακροοικονομολόγου, ο οποίος είχε κεντρικό ρόλο στην απάντηση της Ινδονησίας προς την (νοτιοανατολική) ασιατική κρίση του 1997-99, διδάσκει διεθνή οικονομικά σε δύο μεγάλα γερμανικά πανεπιστήμια, ήταν μέχρι πρόσφατα επικεφαλής της Διεθνούς Πολιτικής Ανάλυσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κι έχει επίσης πρόσφατα δημοσιεύσει ένα βιβλίο στα γερμανικά με τον τίτλο «Η ψευδαίσθηση της Γερμανίας: γιατί υπερεκτιμούμε την οικονομία μας και χρειαζόμαστε την Ευρώπη». Σε πρόσφατη συνέντευξή του στη δημόσια ραδιοφωνία της Αυστρίας, έκφρασε τη θέση του ότι το χρέος της Ελλάδας πρέπει να κοπεί στη μέση για να μπορέσει να είναι διαχειρίσιμο. Εάν η κυβέρνηση της Ελλάδας δεν ήταν τόσο συμβατή, μια καλύτερη επιλογή θα μπορούσε να διαπραγματευθεί, διότι ακόμη και στη Γερμανία, τουλάχιστον στους κύκλους των εμπειρογνωμόνων, γίνεται αντιληπτό ότι η παρούσα συμφωνία δεν μπορεί να λειτουργήσει, ανεξάρτητα από το πόσα βάσανα έχουν επιβληθεί στο λαό της Ελλάδας.
Η οικονομία δεν είναι ξεχωριστή από τη δεοντολογία. Υπάρχει δεοντολογική οικονομική πολιτική και, από την άλλη, η μη δεοντολογική οικονομική πολιτική. Η Ελλάδα έχει ως τώρα ανεχθεί τη δεύτερη. Κάτι τέτοιο δεν πρέπει να συνεχιστεί.

Peter Penz
York University, Toronto, Canada:
Professor Emeritus, Faculty of Environmental Studies Scholar, Centre for Refugee Studies

Αυθεντικό κείμενο:

Economy is not separate from ethics

By Peter Penz
York University, Toronto, Canada:
Professor Emeritus, Faculty of Environmental Studies
Scholar, Centre for Refugee Studies

As a former economist (now interdisciplinary social scientist), I am puzzled by
two things in current Greek politics. The first is the apparent willingness of
the Greek electorate to put up with being the eurozone’s, or rather Germany’s,
guinea pig in the experiment to see how far a people can be squeezed as debtors
before anger takes over and the experiment is ended, by shifting the focus from
the interests of the creditors to the current and future well-being of the
population. If a debt is big enough, it provides considerable leverage to the
debtor; a complete default harms the creditors who will normally bend over
backwards to avoid it.

My second puzzle is that expert opinion has not made a bigger difference in the
public opinion polls. Syriza has attracted very impressive economic expertise
whose position is that Greece has better and more realistic policy options than
those offered by the troika. Moreover, more and more expert voices outside of
Greece are articulating the evident fact that the country’s debt servicing
program is simply unsustainable. The latest is that of Marcel Fratscher, a
German macro-economist who occupied a central role in Indonesia’s response to
the (Southeast) Asian financial crisis of 1997-99, has been teaching
international finance at two major German universities, was until recently head
of International Policy Analysis at the European Central Bank and has also
recently published a book in German entitled “The Germany illusion: why we
overestimate our economy and need Europe”. In a recent interview on Austria’s
public radio he expressed his position that Greece’s debt needs to be cut to
half in order to be manageable. If Greece’s government were not so compliant,
a better option could be negotiated because even in Germany, at least in expert
circles, it is being realized that the current agreement cannot work, no matter
how much suffering is imposed on the people of Greece.

Economics is not separate from ethics. There is ethical economics and then
there is unethical economics. Greece is has so far been tolerating the latter.
This should not continue.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s